✅چکیده:
شرط تحقق جرم افتراء، در صورت اسناد صریح جرمی از طرف کسی به دیگری با سوءنیّت، منوط به احراز کذب تهمت و عدم ثبوت عمل انتسابی در مراجع قضایی است که با این وصف اسناد دهنده مفتری محسوب میگردد.
?تاریخ رای نهایی:
1393/03/18
?شماره رای نهایی: 9309970906400057
?مستندات:
ماده 697 قانون مجازات اسلامی 1375
?مرجع صدور:
شعبه 4 دیوانعالی کشور
✅رای دیوان
تجدیدنظرخواهی آقای ع.ف. فرزند ع.، متولد 1337، شغل بازنشسته آموزش و پرورش، متأهل اهل و ساکن ک. نسبت به دادنامه شماره 9009977120600203 مورخ 20/12/1390 صادره از شعبه دوم دادگاه کیفری استان ف که با توجه به محتویات پرونده آقای غ.الف. فرزند خ.، متولد 1353، شغل معاون فرمانداری ک. علیه متهم نامبرده شکایت کرده که وی در مطالب منتشره در صفحه 8 روزنامه س. مورخ 2/10/89 تحت عنوان مراسم ختم … معاون جدیدالجلوس و فوت پدربزرگ ایشان که در این زمان با توجه به ابتدای خدمت در پست معاونت فرمانداری و همچنین فوت پدربزرگ فرماندار و عزیمت مسئولین از شهرستان ک. به شهرستان الف با خودروی دولتی و هزینه سوخت دولتی در وقت اداری و نیز خطاب به نامبرده در مقاله به عنوان بادمجان شناس به وی نسبت داده شاکی و تحت عنوان افترا شکایت کرده با صدور کیفرخواست در پرونده و ارجاع به دادگاه کیفری استان ف و تشکیل جلسه رسیدگی در حضور هیئت منصفه مطبوعاتی با وصف اینکه هیئت منصفه آقای ع.ف. را گناهکار ندانستهاند دادگاه کیفری استان وقوع جرم افتراء را محقق و محرز تشخیص و به استناد ماده 697 قانون مجازات اسلامی نامبرده با رعایت بند 2 ماده 3 قانون نحوه وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین به پرداخت بیست و پنج میلیون ریال جزای نقدی محکوم و اعلام نموده که با توجه به وضعیت اجتماعی و سابقه زندگی متهم به استناد مواد 25 و 27 و 32 همان قانون قرار تعلیق اجرای مجازات را به مدت دو سال صادر نموده است. تجدیدنظرخواهی آقای ع.ف. از دادنامه مذکور با توجه به محتویات پرونده و معطوفاً به گزارش عضو ممیز شعبه وارد و موجه میباشد. زیرا: شرط تحقق بزه افتراء، در صورت اسناد صریح جرمی از طرف کسی به دیگری با سوءنیت، منوط به احراز کذب تهمت و عدم ثبوت عمل انتسابی در مراجع قضایی است که با این وصف اسناددهنده مفتری محسوب و به مجازات مقرر در ماده 697 محکوم میشود. و چون در این پرونده چنین رسیدگی معمول نگردیده و حکم برائت شاکی مذکور اساساً از هیچ دادگاهی صادر و ارائه نشده است، لذا موضوع تحت عنوان افتراء قابلیت تعقیب و اجراء نداشته بلکه تحت عناوین دیگر قابل تعقیب است در نتیجه دادنامه شماره 90099777120600203 مورخ 20/12/1390 شعبه 2 دادگاه کیفری استان ف به استناد بند 1 شق ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 1378 نقض بلاارجاع میگردد. این رأی قطعی است.
?رئیس شعبه چهارم دیوانعالیکشور ـ مستشار /پژوهشگاه قوه قضائیه
بدون دیدگاه