بلاتکلیف گذاشتن زوجه و عدم شروع زندگی مشترک پس از گذشت مدت قابل توجهنوشته شده توسط در

✅چکیده:
بلاتکلیف گذاشتن زوجه و عدم شروع زندگی مشترک پس از گذشت مدت قابل توجهی پس از تاریخ وقوع عقد (سه سال) با توجه به شرایط سنی زوجه (متولد ۱۳۶۲) یکی از مصادیق عسروحرج زوجه محسوب می‌شود
مستندات

🔹تاریخ رای نهایی:
۱۳۹۲/۰۸/۱۱
🔹شماره رای نهایی: ۹۲۰۹۹۷۰۹۰۷۲۰۰۷۸۴

✅رای دیوان

فرجام‌خواهی وارد و پرونده دارای نواقص تحقیقاتی است زیرا: 
۱ـ داوران منتخب زوجین با صراحت اعلام کرده‌اند «زوج قادر به تصمیم‌گیری نبوده و اراده‌ای برای تشکیل زندگی مشترک ندارد و ادامه زندگی به صلاح آن‌ها نمی‌باشد» به‌موجب ماده ۲۷ قانون حمایت خانواده مصوب ۱/۱۲/۱۳۹۱ دادگاه باید با توجه به نظر داوران رأی صادر نماید در این خصوص اخذ توضیح از داوران در مورد نظریه آنان ضرورت داشته است. 
۲ـ زوجه متولد ۱۹/۱۱/۱۳۶۲ می‌باشد سه سال است که زوج او را بلاتکلیف رها نموده است تحقیق از طریق مددکار اجتماعی دادگستری یا سازمان بهزیستی در مورد علل بلاتکلیفی زوجه و جهات عدم شروع زندگی مشترک ضرورت دارد بلاتکلیف گذاشتن زوجه با شرایط سنی فوق و عدم انگیزه زوج همان‌گونه که دادگاه نخستین ضمناً به آن پرداخته از مصادیق عسر و حرج است. لذا بنا به جهات فوق و ضرورت این امر که دادگاه تجدیدنظر استان می‌بایست با تعیین وقت رسیدگی و دعوت زوجین در مورد جهات و علل عدم شروع زندگی مشترک از شخص زوجین توضیحات لازم اخذ سپس با تحقیق از داوران زوجین در مورد نظریه آنان و نیز جلب نظر مددکار اجتماعی و با تکمیل تحقیقات نسبت به صدور رأی مقتضی اقدام نماید مستنداً‌ به بند الف ماده ۴۰۱ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی رأی فرجام‌خواسته را به لحاظ نقص تحقیقات فوق‌الذکر نقض و رسیدگی مجدد به پرونده به شعبه پنجم دادگاه محترم تجدیدنظر استان سمنان ارجاع می‌گردد.
🔹رئیس شعبه ۱۲ دیوان‌عالی کشور

دسته‌بندی نشده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *